Hoi Jezus,

De derde bijeenkomst van het nu al illustere trio Narcis & Hedon: schrijf een stuk bij een kunstwerk. Ik koos een werk van Rubens en ging een gesprek aan. Goede Vrijdag leek me een prima publicatiemoment.

Hoi Jezus,

Nu we hier toch zijn, kunnen we het er meteen wel even over hebben, denk ik. Jij gaat voorlopig toch nergens heen, met je spijkers van Van Leeuwen. Sorry, dat was een slecht grapje. Ik meende het niet kwaad, in principe vind ik je een goede gozer. Ik bedoel, volgens mij ben je best een geschikte vent: altijd het beste met de mensen voor, wars van geweld, een stunning hipsterbaard en een behoorlijk gevoel voor opkomst, met je ezel.

Ik denk best vaak over je na. Over hoe je het allemaal bedoeld hebt. En of dingen niet een beetje uit de hand zijn gelopen. Ken je dat nummer van die musical over je leven? Daarin zingt Judas zo’n beetje hetzelfde. Ik ben wel een beetje team Judas in dezen. Anderzijds snap ik ook heus wel dat je invloed lang zo ver niet gereikt zou hebben als je gewoon tot aan je pensioen door was gegaan. Dan was je verstoft en vergeten en was je niet afgebeeld geweest in een lendendoek, maar in een incontinentieluier. Zo je überhaupt zou zijn afgebeeld natuurlijk. Ik denk eigenlijk dat je in de vergetelheid zou zijn geraakt. De vraag is hoe de wereld er dan zou hebben uitgezien.

Want laten we eerlijk zijn, de ellende is vaak niet te overzien hoor. En dat is van alle eeuwen. Ik weet ook wel dat je het zo niet bedoeld hebt, maar we zitten toch maar mooi met de gebakken peren. Ik bedoel: kruistochten, heksenverbrandingen, de Tachtigjarige Oorlog, pro-life engerds in Amerika, zondagsluiting op de Veluwe… Ik zal niet beweren dat het allemaal rechtstreeks jouw schuld is, zeker niet, maar die volgelingen van je maken er toch maar mooi een potje van zo nu en dan.

Maar eerlijk is eerlijk, de mensen die zich vooral richten op jouw goede kanten, de dingen die je in de Bergrede zegt en zo, die kan ik over het algemeen goed hebben. Mensen die het idee van naastenliefde wel begrepen hebben, die snappen dat je kunt volgen zonder te veroordelen, dat de keuze voor het een geen uitsluiting van de ander hoeft te betekenen. Misschien is het aanmatigend, maar ik denk vrij zeker te weten dat je het ooit zo bedoelde.

Dat je echt speciaal daarvoor op de wereld bent gezet, dat wil er bij mij overigens niet in. Dat blijf ik een raar verhaal vinden. Toen ik een jaar of drie was en m’n moeder me sprookjes vertelde, zei ik ook zo’n beetje om de zin ‘Maar mama, dat kan toch helemaal niet?’, waardoor de lol er voor m’n moeder al gauw af was. En een meisje en haar oma levend uit een wolf snijden is net zo ongeloofwaardig als Lazarus uit de dood opwekken, niet waar? Dus dat hele verhaal van Maria en die engel, dat geloof ik gewoon niet. Heb je het daar eigenlijk wel eens met Jozef over gehad, over hoe hij zich daarbij voelde? Of lag dat in jullie eigen tijd anders? Werd hij gewoon wel als jouw vader geaccepteerd en is dat verhaal van je goddelijke afstamming pas later ontstaan? En als dat het geval is: wie heeft dat dan bedacht? Hoe dan ook, ik heb het altijd een beetje lullig gevonden voor Jozef.

Trouwens, dat kruis was PR-technisch wel een gouden zet, daar mag je de Romeinen wel dankbaar voor zijn. Stel je voor dat ze de brandstapel als gangbare doodstraf hadden gehanteerd, dan hadden al die schilderijen een stuk minder aantrekkelijk uitgezien. Zo’n zwartgeblakerd lijk doet het toch minder goed vóór in de kerk. En qua esthetiek is een kruisje om je nek ook beter dan een stapel brandende takken. Ik zei het net trouwens al, die vroege dood heeft je populariteit natuurlijk ook wel een boost gegeven. Ik snap dat je dat op het moment zelf niet bedacht hebt, maar je mag Judas en Pilatus ergens wel dankbaar zijn. Tenzij je helemaal niet op een carrière als superster zat te wachten natuurlijk.

Wat vind je er eigenlijk van, dat 2000 jaar na dato mensen nog steeds fan van je zijn? Had je dat voorzien? Was dat het idee? Het lijkt mij knap vermoeiend, die verantwoordelijkheid die het met zich meebrengt. Al die mensen die allerlei dingen uit jouw naam doen en beleven; misschien had je een stevige disclaimer af moeten geven, destijds aan het kruis.

Ik zei het net al, ik denk dat je best wel plannen had, maar misschien niet zo groot als dat ze uiteindelijk geworden zijn. Misschien wilde je wel alleen maar wat meer bewegingsvrijheid voor je eigen mensen, of vond je het tijd voor een geestelijk reveil, dat kan ook. Maar een wereldreligie?

Dat kan ook met mijn eigen beperkte denken te maken hebben hoor. Ik vind het zelf vaak al prima als ik om me heen niet te veel schade aanricht en de mensen in mijn buurt niet te veel tot last ben, dus mijn eigen ambitieniveau ligt gewoon wat lager. Ik vind het me gewoon wat moeilijk voor te stellen dat je meteen de halve wereld meeneemt in je verbetertraject.

Enfin, ik vond het leuk om even met je te praten. Ik weet niet of we er beiden veel wijzer van zijn geworden, maar dat hoeft ook niet per se. Dat komt misschien nog wel. Bij mij dan. Jou beschouw ik al wel als tamelijk wijs. Dat mag je best weten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s