Herfst op de Veluwe: Nunspeet

Dit weekend had ik én tijd om van alles te doen én om erover te schrijven. Dat was sinds het begin van het nieuwe schooljaar nog niet voorgekomen, dus er is vast iets geks aan de hand waar ik nog niet van op de hoogte ben. Maar vooralsnog schuif ik mijn fatalisme even aan de kant.

Enfin, vandaag stond ik al om tien over zeven naast mijn bed, want als we vroeg waren, konden we misschien wel reeën en wilde zwijnen zien op de Veluwe! Op naar Nunspeet dus.

image

We liepen eerst terug naar de A28, dat beloofde niet per se veel goeds. Hoewel een snelweg in het ochtendlicht ook wel z’n charme heeft hoor.

Gelukkig werd het al snel mooier:

image

Hier spotte ik mijn eerste wild, een eekhoorn:

image

Rechts onderin beeld zie je hem net niet meer weg springen. Maar hij was er echt!

image

Bospaadje.

image

Wroetsporen van wilde zwijnen; ze moesten dus ergens in de buurt zijn, want de sporen leken redelijk vers. De jonge woudloper in mij werd wakker.

image

Er waren óveral dierensporen!

image

Tussen de besjes vonden we sporen van een wel heel bijzondere diersoort.

image

We liepen ook over de hei en daar vonden we dit beest:

image

Hij lag heel stil en ik weet nog steeds niet of ‘ie eigenlijk nog wel leefde. Voor de foto was het in ieder geval wel handig.

image

Om dit web er mooi op te krijgen, moest ik met heel veel tegenlicht fotograferen, dus dat mislukte min of meer. Gelukkig had een collega net een nieuw fotoprogramma ontdekt, dus die wist hem later voor me te upgraden:

image

We verlieten de heide en liepen weer door bos. Dat ging niet altijd goed:

image

Ondertussen zag ik nog steeds overal wildsporen:

image

Hier was iets mis met het bos en rook het naar Ikea:

image

Via nog meer hei:

image

en zand:

image

kwamen we uit bij restaurant Joris:

image

Daar hadden ze een menukaart met spelfouten, flauwe grappen en te veel verschillende lettertypes. Maar ze hadden er gelukkig ook heel lekkere pannenkoeken.

image

Ten slotte zag ik dit gedicht hangen:

image

Van Fetze Pijlman! Tijdens een van mijn vele studies had ik daar ooit les van!

Mooier dan dit werd het niet.

 

Gorinchem e.o.

Zoals jullie weten, was ik afgelopen week op vakantie in eigen land. Ik vertelde al over de fietstocht door de Alblasserwaard. De dag erop fietsten we deels door dezelfde omgeving, maar nu met een helder doel voor ogen: Gorinchem! En Woudrichem en Slot Loevenstein, want daar wilden we al heel lang naartoe. Mede vanwege de pontjes.

We begonnen de dag wederom op het pontje naar Ameide:

IMG_1571

IMG_1572

IMG_1573

En daarna fietsten we met gezwinde spoed naar Meerkerk. Je weet wel, van die tamelijk lelijke watertoren langs de A27. Of misschien weet je dat ook niet, dat kan ook.

Meerkerk was in ieder geval mooier dan de watertoren deed vermoeden:

IMG_1575

IMG_1576

IMG_1577

Dit stuk van het Merwedekanaal behoort ook tot mijn lievelingswaterwegen.

Ergens onderweg zat er een ooievaar op de kerk:

IMG_1579

We kregen een hartelijk welkom in Gorinchem:

IMG_1580

De kerk stond scheef – zouden ze dat wel weten?

IMG_1581

We liepen over de stadswallen en met een omweg door de stad naar de pontjesafvaarplaats. Ik mocht op nog meer pontjes!

IMG_1582

IMG_1583

IMG_1584

IMG_1585

Nee joh, nog lang niet!

Kijk, hier waren we bij het pontje naar Woudrichem, daar moesten we overstappen voor slot Loevenstein.

IMG_1588

IMG_1587

Tom kleurt mooi bij de reling.

IMG_1589

IMG_1590

Dag Gorinchem, tot straks!

IMG_1593

Hoi Woudrichem!

IMG_1594

Hier zitten we al op het volgende pontje.

IMG_1595

IMG_1596

OMG! Hier loopt een grens! Ik ❤ grenzen echt op ongezonde wijze. Ooit staarde ik zeker vijf minuten in een riviertje, omdat daar het drielandenpunt tussen België, Duitsland en Luxemburg lag. Nou dat dus.

Hier stond ik nog net niet te springen, maar het scheelde niet veel. Overigens ligt ongeveer hier ook het drieprovinciepunt tussen Noord-Brabent, Zuid-Holland en Gelderland. (!!!)

Goed, we gingen verder.

IMG_1597

Kijk, daar is het slot al.

IMG_1598

IMG_1599

IMG_1600

Op het binnenterrein kon je allerlei dingen eten, drinken en kopen. Ik kocht literaire parafernalia over Hugo de Groot, want zo’n nerd ben ik.

IMG_1601

Officieel ging onze wandeling, die in Gorinchem gestart was, hier nog door. We begonnen er ook braaf aan, maar door werkzaamheden aan de uiterwaarden, konden en mochten we overal niet verder. Ik deed net alsof ik dat heel jammer vond, maar de 30 km die ik straks nog terug moest fietsen indachtig, was dat misschien niet helemaal waar.

IMG_1602

IMG_1603

IMG_1604

IMG_1606

IMG_1607

Het was wel jammer dat we hier niet nog meer van te zien kregen, want het was erg mooi.

Er bleek nog een extra pontje te gaan naar Woudrichem, via de Afgedamde Maas. Die hadden we nog niet bevaren, dus liepen we daar maar heen:

IMG_1623

(Deze foto nam ik eigenlijk pas veel later, toen we in de haven op weg naar Gorinchem stonden, maar hier past ‘ie mooier).

IMG_1609

IMG_1610

IMG_1612

IMG_1613

Woudrichem heeft een jachthaven.

IMG_1614

En een molen.

IMG_1615

En wildlife.

IMG_1616

En een kerk.

IMG_1617

IMG_1633

En een gek dialect.

IMG_1618

En een poort met een scheve neus.

IMG_1624

En oude gebouwen.

IMG_1625

En nog een haven.

Goed, tijd om te gaan, dag Woudrichem!

IMG_1627

Hoi Lingehaven van Gorinchem!

IMG_1628

We namen bier en bitterballen als voorbereiding op de terugweg. Of het aan het bier lag of aan iets anders weet ik niet, maar de terugtocht viel nogal tegen. Ondanks de bemoedigende woorden in Schelluinen:

IMG_1630

‘Jezus redt’, in dakpannen

Ik weet vrij zeker dat ‘ie niet hielp met trappen, maar we kwamen uiteindelijk veilig aan in Lopik. Dat wel.

Zutphen – Deventer

De afgelopen weken was ik vooral aan het nakijken in de spaarzame tijd die ik had. Examens en achterstallig nakijkwerk en nieuwe opdrachten: genoeg variatie, maar weinig ruimte voor leuke dingen. En deed ik eens iets leuks, dan had ik geen tijd om erover te schrijven.

Het is niet dat ik al klaar ben, maar aangezien mijn weekend vier dagen telde deze week, stond ik mezelf toe niet de hele tijd te werken. Dus kon ik naar het oosten!

De trein reed via Arnhem naar Zutphen, want daar startte de wandeling.

image

We moesten over een heel enge spoorbrug, waardoor je naar beneden kunt kijken. Maar ook om je heen en dat is beduidend beter.

image

Bij dit bordje mag je zelf even een flauwe woordgrap maken:

image

Of een rebus natuurlijk.

Dahag Zutphen!

image

Bijna de hele route liep langs de IJssel, dus die kregen we regelmatig te zien. Maar dat geeft niet, want het is mijn favoriete rivier. Van de grote rivieren althans, want van de kleintjes vind ik de Geul, de Gulp en de Linge het leukst. Of ben ik de enige met lievelingsrivieren?

image

Zie je wel, de IJssel!

image

Verder zagen we ook heel veel van dit soort wegen en dieren assorti. Heel veel vlinders bijvoorbeeld, die zich niet makkelijk laten fotograferen.

image

Er was ook een ezel en die wilde juist heel graag op de foto:

image

image

Tom was helemaal blij, want de route bevatte ook een kasteel!

image

We liepen ook over dit soort wegen:

image

En ineens stonden we oog in oog met de kasteelruïne:

image

image

In dit deel van het land sterft het trouwens van de ooievaars. Die waren helemaal niet moeilijk op de foto te zetten. Het zijn net ezels.

image

En hier zit een roofvogel in de boom, maar dat moet je maar even van me aannemen…

image

Er waren ook redelijk wat koeien. Hallo!

image

Ondertussen liepen we nog steeds langs de IJssel hoor. Mooi hè? Ik zei het toch.

image

Er waren ook veldboeketten assorti:

image

image

image

Even hierna liepen we weer over zo’n graspad:

image

Of eigenlijk sjokte ik hier vooral, want mijn moreel was op dit moment uitzonderlijk laag. We keken zeker een half uur lang uit op de A1 waar we onderdoor moesten. Ruim twintig minuten daarvan leek die snelweg geen meter dichterbij te komen. Humpf…

image

Maar kijk, daar is Deventer! Toch nog!

image

image

image

Met z’n molen en z’n Lebuïnuskerk en Dickensiaans georiënteerde straatjes. En ik mocht nog met een pontje ook. Het maakte een hoop goed, maar niet de pijn in mijn knie en bovenbeen, dus vond ik het tijd om naar huis te gaan.

Daar mochten we nog uit eten, bij LE:EN en dat kan ik iedereen aanraden. Bijvoorbeeld omdat het op een supergave locatie zit, namelijk in een oude garage:

image

En ze hebben er heel lekker Aziatisch eten en groene slagroom. Echt jongens, ga daar heen!

image

image

Pandanroom, ❤️!