Vakantieplog 9 – Naar Frymburk (CZ)

Het was tijd om Oostenrijk achter ons te laten. Met dank aan loperamide en een stevige nachtrust was ik gelukkig weer in staat om te rijden. De route naar Frymburk bleek niet al te lang, dus we hadden tijd voor wat tussenstops.

IMG_5829

De eerste was in Enns, de oudste stad van Oostenrijk.

IMG_5830

Het was er denk ik best schilderachtig, maar het grijze weer en de zondagsrust maakten dat wat lastig te herkennen.

IMG_5834

Ze hadden ook hier een kasteel, dus Toms dag was alvast gered!

IMG_5837

Slakken eten hondenpoep. Wist ik niet.

IMG_5838

Om de historische achtergronden te benadrukken, fotografeerde ik dit bordje.

IMG_5839

Op weg van Enns naar Linz kom je langs Mauthausen. Daar gingen we in het kader van de historische educatie ook maar even kijken.
Je kunt veel van zo’n concentratiekamp zeggen, maar het was wel mooi gelegen.

IMG_5841

Maar goed, verder leende de situatie zich niet zo voor slechte grappen.

IMG_5845

Gedenktekens in heel veel verschillende talen. Terwijl ik me hier tamelijk ingetogen stond te verbazen over alle bizarre verhalen én ondertussen ook heel gelukkig werd van alle verschillende landen en talen (een wat ongelukkige combinatie), hoorde ik achter me een mevrouw tegen haar man zeggen: “Nou, het was een flinke klim, maar we zijn hier toch maar mooi anderhalf uur geweest. Hè? Hè? Nou!” Waarmee de Hollandse koopmansgeest me afdoende geïllustreerd leek en waarna ik een beetje dood wilde.

IMG_5849

Het Nederlandse monument vond ik mooi.

IMG_5850

Brecht was een klootzak, naar het schijnt, maar hij kon het wel mooi vertellen.

Genoeg contemplatie, we gingen door naar Tsjechië.

IMG_5853

Daar deden in ieder geval de gebouwen hun best om het er gezellig uit te laten zien. Precies hier achter ligt het Lipnomeer. Dat had een mooi uitzicht kunnen zijn.

IMG_5854

Wimpie hield de moed erin, maar wij hadden het gevoel in de hel beland te zijn: overal toeristen, in ons hotel heel veel mensen die all inclusive verbleven, een armbandje dat we eigenlijk de hele week moest dragen… Ik geloof dat ik hier serieus overwoog om de volgende dag door te rijden naar Nederland.

IMG_5856

We gingen toch maar even in het dorp kijken. We moesten per slot van rekening eten en de kok van het hotel was ziek, dus nou ja, vooruit dan maar.

IMG_5857

Oké, het Lipnomeer was dus echt mooi. Dat viel alvast mee.

IMG_5861

Kunst. Denk ik.

IMG_5863

Molletje! Langzaam werd ons humeur wat beter.

IMG_5864

Niets werkt zo opmonterend als een slechte woordgrap. Die maken ze in Tsjechië ook.

IMG_5865

Daar aan de overkant stonden alle Nederlanders op de camping. Alle Tsjechen zaten bij ons in het hotel.

IMG_5868

We belandden in een restaurant met een Google Translate-menukaart, maar het eten zag er veelbelovend uit en de bediening was vriendelijk, dus we zaten hier wel even goed.

IMG_5869

Wimpie approved.

IMG_5870

Ter verhoging van de feestvreugde stond de hele avond de televisie aan in het restaurant. Met een muziekzender op. Dat hadden ze ook al in de hotellobby, dus het zal wel iets Tsjechisch zijn.

IMG_5872

Ze hadden er weizenbier!

IMG_5873

Het duurde even voordat de grill warm was, dus het eten liet nogal op zich wachten. Mijn tweede bier had ineens twee oortjes en ik denk dat ik ergens vlak hierna al in slaap gevallen ben. Hoewel ik me ook nog een prima hamburger herinner. Ahoj!

Vakantieplog 8 – Melk, Krems en de Donau

Het plan was om door het Wienerwald te gaan wandelen, maar er waren nergens echt duidelijke wandelbordjes te vinden en aan wandelroutekaartjes deden ze niet in het hotel. We moesten dus iets anders verzinnen. Gelukkig waren we op de heenweg langs Melk gereden en daar hadden ze een of ander waanzinnig gebouw staan dat we vanaf de snelweg konden zien liggen, dus dat moesten we van dichterbij gaan bekijken.

IMG_5745

De busladingen toeristen uit ons hotel waren ons blijkbaar voor.

IMG_5746

Die kwamen natuurlijk voor dit mooie uitzicht.

IMG_0770

En voor dit soort fotogenieke plaatjes. Daar kwamen wij namelijk ook voor.

IMG_5750

Blauw en oranje zijn complementaire kleuren, daar hadden ze goed rekening mee gehouden in Melk.

IMG_5756

Umberto Eco laat zijn ‘De naam van de Roos’ in de abdij van Melk beginnen. Ik vind die film echt doodeng. Daar haalt dit plaatje het niet bij.

IMG_5757

Daar heb je hem weer: 🎶Sankt Koloman, Sankt Koloman!, SANKT KOLOMAAAAAN!🎶 In Melk liggen zijn beenderen begraven.

IMG_5761

Bondige Engelse samenvatting.

IMG_5762

Ik vond het buiten mooier. Daar dachten de busladingen Aziaten anders over. Die stonden hier als bezetenen foto’s te maken.

IMG_5764

Een Spreekwoordenboek!!!

IMG_5767

En het werd nog beter. Er was een computer waar je teksten kon typen die ze dan digitaal ‘kalligrafeerden’ ( in het kader van aanschouwelijk onderwijs enzo, denk ik).

IMG_5768

#nerd (Ja, ik schreef de volledige tekst, maar die paste niet op één foto).

IMG_5772

Nog meer geek stuff: originele oude handschriften!

IMG_5773

En oude landkaarten! Ik wilde hier de rest van de vakantie wel blijven.

IMG_5774

Tom stond ondertussen te grinniken.
“Hihi, Plieml… Dat ga je toch niet op de foto zetten hè? Voor je plog?”
“Jawel.”

IMG_5782

We gingen weer naar buiten, naar het dorpje aan de voet van de abdij. Tijd voor een fan-foto van Wimpie.

IMG_5784

We liepen nog een rondje om de abdij, op zoek naar de Donau.

IMG_5785

Dit was hem niet.

IMG_5787

We vonden wel Jezus, die verstopte zich in het struikgewas.

IMG_5791

Dan maar met de auto op pad, der Donau entlang. Er was een ruïne waar je alleen tegen betaling op mocht. Vonden we de moeite niet.

IMG_5796

Daar is de Donau!

IMG_5797

Hier nog meer!

IMG_5802

Mooi blauw.

IMG_5803

Inmiddels waren we in Krems. Inmiddels voelde ik me ook niet topfit.

IMG_5805

Evengoed wandelden we een aardig stuk door de stad, op zoek naar het centrum. Soms was het er best mooi.

IMG_5804

Soms kregen we ook wat mee van de plaatselijke economie. Hier verkopen ze wijnmaakmachines, want in Krems e.o. doen ze nogal fanatiek aan wijnbouw.

IMG_5806

De stadspoort.

IMG_5811

De andere stadspoort. In de tussentijd maakte ik niet zo veel foto’s. Ik was namelijk niet topfit.

IMG_5815

Nog wat meer plaatselijke economie. Deze likeuren gaan de hele wereld over. Naast druiven verbouwen ze abrikozen in de Wachau. Die noemen ze hier Marillen.

IMG_5816

Geinig gebouw. Het was ook best oud, geloof ik.

IMG_5817

Tom legde de Donau nog een keer vast.

IMG_5824

Hier waren we bovenop een heuvel, bij weer een ander Stift. Maar inmiddels voelde ik me niet meer niet topfit, maar verkeerde ik in milde staat van ontbinding, dus de herinneringen zijn wat vervaagd.

IMG_5825

Zo zag het eruit als je de andere kant op keek.

IMG_5826

Wimpie was er stukken beter aan toe dan ik. Het was duidelijk tijd om naar het hotel terug te keren…

Vakantieplog 7 – Bratislava

Ik heb best lang gedacht dat Bratislava op de Balkan lag, omdat ik het heel Balkanachtig vind klinken, maar inmiddels weet ik heus al wel even dat het de hoofdstad van Slowakije is en dat het eigenlijk best heel dicht bij Wenen ligt. En dat Slowakije geen land uit Suske en Wiske is. Sinds deze vakantie weet ik ook dat het per trein heel eenvoudig te bereiken is vanuit Wenen, dus we gingen naar Bratislava, supertof!

image

En voor weinig geld, ook nog eens.

image

Hop, daar zat ik weer in de trein. Het eerste stuk was nogal hetzelfde als de vorige dag, dus voor bewegend beeld, klik hier!

image

We moesten wel heel vaak overstappen op de vele stations die Wenen heeft. Dit was de eerste: Wien Hütteldorf. Daar was het verder niet zo bijzonder.

image

We zaten ook in heel veel verschillende treinen. Deze gaat door het leven als S-Bahn, waarvan ik dacht dat het een soort tram was, maar onze Sprinters zijn trager.

image

In de trein las ik een soort Spits.

image

Met bijpassende lezersbrieven.

image

Het volgende overstapstation was Wien Meidling.

image

Dat was bijzonder gezellig gelegen. Onder het kerkhof.

image

Op deze vertrekstaat stonden heel veel exotische bestemmingen, zoals eh… Praag. De rest kan ik niet meer lezen, maar neem het maar even van me aan.

image

Eindelijk, de juiste trein!

image

De Donauvlakte tussen Wenen en Bratislava behoort niet per se tot de mooiste delen van Europa.

image

Bratislava-Petrzalka bleek een soort Amsterdam Bijlmer-ArenA te zijn en hier dreigden we te verdwalen in de Bratislaafse Poort.

image

We vonden uiteindelijk de juiste weg naar de stad, met dank aan Toms internetabonnement-voor-in-het-buitenland en mijn roestige kennis van het vakantie-Tsjechisch, waardoor ik nog wist dat we naar de ‘staré mesto’ moesten zoeken (en gelukkig was dat in het Slowaaks hetzelfde – Slowaaks lijkt heel erg op Tsjechisch, maar dan met heel veel minder gekke accentjes).

image

De route liep door een winkelcentrum dat nog niet helemaal af was. Maar wel vol in gebruik.

image

Eindelijk, de (tamelijk epische) brug over de Donau!

image

Met zicht op deze mooie burcht.

image

Dit vond ik mooie graffiti.

image

Er bestaan geen foto’s van onze tocht naar de burcht, maar hier staan we er min of meer bovenop. De route ernaartoe was helemaal niet ingewikkeld en ging niet via allerlei onduidelijke trappen en een vies busstation en loodrecht omhoog en we werden er helemaal niet sacherijnig van. Toevallig.

image

Worth it!

image

Er was iets mis met die voorste brug, dat weet ik zeker.

image

In een souvenirwinkeltje bleken Buurman&Buurman ineens Mat&Pat te heten. Daar was ik een beetje van van slag.

image

Tom moest het plaatselijke bier proeven en op de foto zetten.

image

Wimpie had inmiddels een aantal trouwe fans op Facebook verworven en moest dus ook weer even op de foto.

image

Hop, snel nog een overzichtsfoto voordat we naar de stad afdaalden.

image

Daar hadden ze ook souvenirwinkeltjes. Met offers you can heel prima refuse.

image

Bratislava had opvallend veel leuke gebouwen en opvallend weinig toeristen. En ook een Ministeck-dak.

image

Kijk, leuk gebouw.

image

O kijk, daar zijn de toeristen! Waarschijnlijk de bus met Aziaten die vanochtend uit ons hotel in Eichgraben was vertrokken.

image

Gauw maar weer focussen op de leuke gebouwen.

image

#iseehungryfaces

image

Ineens zaten we alweer in de trein terug naar Wenen.

image

We legden hetzelfde traject met heel veel overstappen vice versa af. Gek genoeg konden we op Wien Hauptbahnhof blijven zitten.

image

Terug in Eichgraben keken we of de volgende dag Melk ook een beetje per rein te bereiken was. Dat was het, maar dat werd wel heel duur, dus besloten we met de auto te gaan. Ondanks dat het ons bijzonder grappig leek om in een Melkbus te zitten.

image

We aten weer bij Blanda en ik datete met Hugo. Da’s best een lekker ding.

image

Wimpie deed nog even een fotoshoot voor z’n fans. Ondanks alles is ‘ie heel gewoon gebleven.

Vakantieplog 6 – Wenen

Eindelijk, ik mocht naar Wenen! Daar wilde ik al heen sinds mijn opa en oma in 1986 (of daaromtrent) daarvandaan een kaart stuurden.

image

Als bonus mocht ik met de trein!

image

Achter het station lag een dyslectische Hans Wiegel Steig.

image

De dienstregeling; voor de liefhebbers.

image

De trein; voor de liefhebbers.

image

Het uitzicht. #Railaway Voor bewegend beeld, klik hier!

image

We eindigden rechtstreeks op Wien Westbahnhof. Prima.

image

Om achteraf onduidelijke redenen gingen we eerst naar C&A. Daar hebben ze in Oostenrijk ook een speciale ‘Trachten’-afdeling. Ik heb al heel vaak overwogen een Dirndl aan te schaffen. Maar ook dit keer deed ik dat weer niet.

image

In de Mariahilferstrasse gaven ze gratis Korans weg, maar die verkondigden louter leugens. Zeiden ze zelf.

image

De Mariahilferstrasse is genoemd naar deze kerk. En ik las zeer recent een boek waar deze straat in voorkwam.

image

Ik zette een Songfestivalstoplicht op de foto.

image

Hé, daar heb je Mozart weer!

image

Wenen had heel veel oude gebouwen. Maar dan weer niet echt superoud.

image

Protserig ook wel.

image

Achter de rozen een naakte bronzen man. Die zeer plaatselijk glom. Zal wel iets met het Songfestival te maken hebben.

image

We dronken koffie op stand.

image

Vond Wimpie ook fijn.

image

Zal wel weer iets met het Songfestival te maken hebben…

image

Dit kocht ik na ampele overwegingen niet.

image

Dit kocht ik uiteraard wel! De plattegrond van Wenen als koelkastmagneetpuzzel; dat kun je niet laten liggen. NIET!

image

To the point.

image

Het zoveelste protserige gebouw.

image

De Naschmarkt (kwam ook in mijn boek voor), waar het stukken minder druk was dan ik vreesde.

image

We dronken bier en Tom maakte een foto. Van iets met bier, gok ik.

image

Ik zag de Stephansdom, maar in mijn hoofd heette dit de hele tijd de Ministeck-kerk. Dat kwam door de plog van Matijn.

image

We deden twee wandelingen door Wenen en de tweede leidde langs minder protserige gebouwen en meer leuke binnenhoven enzo.

image

Hier riep ik na drie seconden stilte: ‘Ja, ik weet het weer!’ Dat kwam doordat ik nadacht over waar ik de naam Grillparzer van kende. ‘De beren los’ van John Irving natuurlijk!

image

De wandeling ging tot aan de Schwedenplatz aan het Donaukanal, maar daar was het verder niet heel bijzonder.

Vlak hierna kwam ik oud-leerlingen Koen en Jasper (en hun vriend Pim) tegen en ik had met Koen afgesproken dat we, als we elkaar toevallig tegenkwamen, een biertje zouden drinken, maar dat was ik weer vergeten. Sorry, Koen!

image

Dat biertje dronk ik evengoed wel bij het eten. We aten wederom bij een brouwerij, want Tom spaart bier en brouwerijen.

image

Mensen maakten zich zorgen over Wimpie; hij verscheen zo weinig op Facebook. Dus die mocht ook weer op de foto.

image

Net als dit konijn.

image

In Eichgraben was de lucht pastel. Kleurde mooi bij het konijn…

Vakantieplog 5 – Naar Eichgraben

Het was tijd voor een volgende bestemming: Eichgraben bij Wenen. Onderweg zouden we nog wat hoogtepunten aandoen, zoals Hallstatt.

image

Ik kende dat van Wikipedia, als bakermat van de Hallstatt-cultuur. De rest van de wereld kende het als het Volendam van Oostenrijk.

image

Het was er ook echt wel heel mooi hoor, maar een toeristenbus of zesendertig minder had gemogen.

image

image

image

Ze hadden er zwanen.

image

image

Goed, het was er dus mooi.

image

Daar hadden deze toeristen helemaal geen oog voor. Jongens, achter jullie: een waterval!

image

Deze foto maakte ik omdat het me heel fijn leek om hem ooit een keer naar iemand te kunnen te sturen.

image

image

Had ik al gezegd dat het er best wel mooi was?

image

Er waren bordjes in alle talen van de wereld, maar een beetje fatsoenlijk Engels was er niet bij. En zo moeilijk is het niet!

image

Het toeristenquotum was al wel binnen voor deze dag, dus sloegen we Bad Ischl en Gmunden over en reden we bijna in een ruk door naar het Wienerwald. Hier namen we bij een wegrestaurant enigszins emotioneel afscheid van de Alpen.

image

Hallo Eichgraben!

image

Hallo schoonmaakster! Het is na vieren, maar wij gaan wel even op het balkon staan hoor. Is verder helemaal niet ongemakkelijk.

image

Ook hier weer een toeristenbus. Met Belgen dit keer.

image

Belgen met een strak tijdschema

image

Dat was omdat ze moesten optreden.

image

Prima, maar wij gingen door naar het station om te kijken hoe de treinen naar Wenen morgen zouden rijden.

image

Over deze brug, gokte ik zo.

image

Ondertussen vermaakten de Belgen de Oostenrijkers met Duitse muziek.

image

In Eichgraben was sowieso van alles te beleven. In vele lettertypes.

image

Hotel ‘Steinberger’.

image

Da’s Oostenrijks voor ‘Vergane Glorie’.

Inmiddels had wat reviews gelezen en was ik van plan mezelf vier nachten in slaap te huilen. Toen zelfs een medewerker aanraadde elders te gaan eten, wilde ik eigenlijk naar huis.

image

Gelukkig was het eten bij Blanda prima en was het concert aldaar inmiddels afgelopen, dus na een pizza en genoeg wijn, zag ik het leven weer een beetje zitten.

image

De dorpsjeugd Een kunstenaar had ook nog geprobeerd om de boel wat op te vrolijken, dus nou ja, vooruit, ik gaf het een kans.

Vakantieplog 4 – Salzburg

We werden voor de tweede achtereenvolgende dag naar goed Oostenrijks gebruik om zes uur ’s ochtends gewekt door volstrekt hysterische kerkklokken. Die sloegen vier keer om het hele uur aan te geven, daarna zes keer om te melden dat het zes uur was en daarna nog een keer of honderd om ervoor te zorgen dat ze ook een berg verderop allemaal wakker waren.

En ons hotel stond naast de kerk.

image

Verder was mijn wapen tegen stoffige hotelkamers plotseling op. Ik won via de pubquizapp wat informatie in bij bevriende apothekers, maar daar had ik eigenlijk niks aan. Ook in Oostenrijk krijg je dit alleen op recept.

image

Dan maar naar Salzburg.

image

Daar hadden ze Mozart-badeendjes.

image

En Mozarts geboortehuis!

image

En een winkel met kerst- en paasspullen.

image

En een combinatie daarvan, want dit zijn paaseieren met kerstafbeeldingen.

image

In Oostenrijk zijn ze nogal katholiek.

image

Gauw weer naar buiten, door met onze stadswandeling met vrijwel permanent uitzicht op deze best wel toffe burcht.

image

Van dit lettertype ga ik altijd slissen. “Resfidentsfplatsf”.

image

Een 19e eeuwse proto-buienradar! Superhandig, dan hoefde je niet meer naar buiten om te kijken wat voor weer het was. Of wacht…

image

In het Grieks heet Salzburg ‘Saltsmpourgk’. Omslachtig.

image

We weken van de route af omdat we ook even naar de overkant wilden.

image

Wildwaterglijbaan…

image

Hé, daar heb je Mozart weer! Met klarinethipsters.

image

Zie je wel, van die burcht kwamen we niet af.

image

We gingen er zelfs op.

image

Want ze hadden er een Stiegl-brouwerij met restaurant!

image

Het was tijd om Wimpies avontuur weer even in beeld te brengen.

image

Ik at echt de allersmerigste pasta ooit. Het was dat ik echt heel veel honger had…

image

De gave tegeltjes met Stiegel-logo op het toilet maakten wel iets, maar niet alles goed.

image

De route voerde ook nog over een begraafplaats. En langs nog zo wat bezienswaardigheden, maar eigenlijk waren we de enorme hoeveelheid  toeristen wel een beetje zat, dus lieten we Salzburg verder voor wat het was.

image

We stopten onderweg bij de Gletscherschliff van St. Koloman. Die had iets te maken met gletsjers en een groot meer en heel lang geleden. Het was er best mooi.

image

Mooi wel, toch?

image

’s Avonds was het bij zonsondergang in St. Koloman ook heel mooi. Wisten jullie trouwens dat de zon in Oostenrijk ruim een uur eerder ondergaat dan in Nederland?

image

We zagen reeën!

image

Met Toms telefoon zijn ze ook als zodanig te herkennen…

image

🎶Sankt Koloman. Sankt Koloman! SANKT KOLOMAN!!!🎶 Wellicht tot later.

Vakantieplog 3 – Sankt Koloman e.o.

De dag begon nogal grijs.

image

En het werd alleen maar erger:

image

We besloten toch maar op pad te gaan, maar een bergwandeling zat er niet in.

image

Dan maar naar Hallein, waar we de aanstichter van alle ellende vonden.

image

In Oostenrijk zijn ze nogal katholiek. Dat geeft verder niet.

image

In Oostenrijk hebben ze een oorlogsverleden, dat geeft verder ook niet meer echt.

image

“Hier wohnte und starb Franz X. Gruber.”

image

Die kennen we natuurlijk allemaal van ‘Stille nacht, heilige nacht’! Want Oostenrijk is nogal katholiek.

image

Hallein bleek allerlei leuke steegjes en watertjes te hebben, dus een wandeling erdoorheen was geen straf.

image

Wimpie werd er ook enthousiast van.

image

image

#iseebarfingfaces

image

Ze hadden er ook een museum dat een prijs gewonnen had. Weliswaar in 2005 voor het laatst, maar het ging o.a. over de Kelten en die vind ik tof.

image

Ze hadden er ook oude boeken en die vind ik ook tof.

Ineens hoorde ik Tom best wel hard lachen. Dat was hierom:

image

“Hihihi, dit had jij ook kunnen doen,” zei hij. Klopt.

image

Hier moest ik dan weer om lachen: Gandolf, de nazi-tovenaar.

image

Dit figuurtje stond er speciaal voor kinderen. Leek me minder om te lachen.

image

We waren ineens op de Wasserfallstrasse in een dorp verderop, maar dat kwam goed uit, want we gingen naar de watervallen wandelen.

image

De route leidde langs dit pittoreske kerkje.

image

We kwamen bij de voet van de waterval en bleken aldaar te moeten betalen om in een rij van Italianen, Hongaren en vooral ook Nederlanders naar boven te mogen klimmen. We vonden het hier ineens ook mooi genoeg.

image

Was het ook.

image

Wimpie was ook in z’n element.

image

Terug op het terras wilde Wimpie wel eens weten hoe dat nou ging, foto’s maken.

image

Na halve liters bier, cola en wespen ging de weg weer langs het kerkje, maar nu met een beduidend mooiere lucht.

Hierna wilde ik naar Berchtesgaden, want daar had ik net een boek over gelezen.

image

Halverwege ging ineens het lampje links bovenin ook tijdens het rijden branden. We hadden deze auto geleend, omdat die van onszelf ook soms een brandend lampje heeft en dan de stuurbekrachtiging eraf gooit. Leek me tijdens een haarspeldbocht niet fijn , dus ruilden we hem tijdelijk voor een superveilige Audi A4.

Ik zocht in het instructieboekje op wat het lampje betekende, maar dit was in het Frans (?!), dus het duurde even voordat ik snapte wat er stond. “In het geval dat een van bovengenoemde lampjes gaat branden, ga dan zonder dralen naar de garage.” Oh.

Na wat heen en weer bellen en appen met de eigenaars in Nederland, bleek dat ie dit wel vaker deed en dat het geen kwaad kon. Zeiden ze in de garage. Oké dan.

Ietwat onzeker reed ik toch maar naar Berchtesgaden.

image

Ik had wel een sanitaire stress-stop nodig.

image

Berchtesgaden, dat we ook wel kennen van het Adelaarsnest.

image

“Location, location, location” – A. Hitler

image

Weet je wie ook heel erg van dierenkaarten hield?

image

Dichterbij konden we niet meer komen, we waren te laat (een jaar of zeventig, maar ook voor de bussen die ernaartoe reden).

image

Op de terugweg aten we bij de brouwerij in Kaltenhausen, bij Hallein.

image

Prima uitzicht…

Maar het eten was lekker en het bier smaakte goed, dus mij hoorde je verder niet klagen.

image

Wiederschau’n!

Vakantieplog 2 – Op weg naar St Koloman

Met al die gerania mocht het dan wel op Oostenrijk lijken in Wildensee, we waren er nog niet. Gauw door dus, maar niet voordat we een blik op de Main geworpen hadden (die van Frankfurt am en -z), die stroomde immers door ons gebied.

image

image

image

Als bonus voor Tom stond er ook een Burg op de heuvel. Gelukkig hadden we geen tijd om helemaal naar boven te klimmen, want daar had ik weinig trek in.

image

Zo goed als de dag begon, zo volkomen ruk zette deze zich voort; ik heb geloof ik nog nooit zo veel file gehad op weg naar een vakantiebestemming.

Alle parkeerplaatsen waren na een stuk file steeds zo vol dat je op de afrit al stilstond, dus reden we maar zo ver mogelijk door. We vonden er eentje met best mooi uitzicht.

image

image

Achter ons waren auto’s uit verschillende landen een strijd op leven en dood aan het leveren om wat bezine te bemachtigen.

image

Er waren gelukkig wel drie wc’s per sekse, dus dat schoot ook lekker op.

Hierna belandden we onmiddellijk in de langste file van de dag en werden we helemaal niet sacherijnig.

image

Wimpie sprak Tom moed in.

image

Al die filefoto’s lijken op elkaar…

Net toen ik de moed echt begon te verliezen, was het daar dan toch: 🎶Sankt Koloman, Sankt Koloman!, SANKT KOLOMAAAAAN!🎶 (zo klonk het althans in mijn hoofd).

image

image

Worth it!

image

Ook hier hing lokale kunst aan de muur.

image

En was er bier. Ik vroeg me wederom af wat dat ‘saHm’ in gekke lettertjes nu eigenlijk betekent. Verder vroeg ik me ook ineens af waarom je in het Engels eigenlijk ‘me too’ zegt, terwijl die zin toch duidelijk een ondewerpsvorm nodig heeft (zoals we in het Nederlands en Duits wel snappen) en toen ging ik slapen.