#Plog 3

Gisteren was ik niet ingeroosterd om debatten af te nemen, noch om te surveilleren, dus was ik ineens vrij. Het leek me weer een uitgelezen dag om te ploggen, maar daar heb ik nu alweer spijt van, want echt tijd om mijn foto’s om te zetten tot een verhaal, heb ik eigenlijk niet. Toch doe ik het.

Ik begon mijn dag met uitslapen en lezen in dit boek:

IMG_1100

Kan iemand Donna Tartt vertellen dat een boek niet per se van buitenproportionele omvang hoeft te zijn om goed te zijn? Overigens vind ik het tot nu toe best goed, maar wat uitvoerig. Kortom, Donna…

Verder stelde ik de zaken des levens nog even uit door dit spel te spelen:

IMG_1101

Is iemand al bij de vuur-levels? Wat een hysterisch gedoe!

IMG_1102

Ik had nog wat net niet rottend fruit liggen, dus daar maakte ik een ontbijt van.

IMG_1103 Kroft

Ondertussen bekeek ik mezelf eens goed en zag dat mijn haar steeds meer op dat van Robert van der Kroft uit de jaren tachtig gaat lijken. Het wordt tijd voor de kapper.

Verder zien mijn vingers er nog steeds zo uit:

IMG_1104

Ik kneusde mijn wijsvinger door met vrienden te volleyballen. Kneus.

Na vele contemplatieve momenten was het ineens heel laat:

IMG_1105

IMG_1107

En het was ook alweer juli! Ik moest mijn paspoort verlengen!

Gauw naar de clubsponsor voor pasfoto’s:

IMG_1108

En het was ook alleen maar dat ik naar deze pasfoto-makers ging omdat het onze sponsor is, want heel veel verder weg kun je niet af zitten van Dienst Burgerzaken.

Ik fietste daarna dan ook ongeveer de hele stad door. Onder andere over deze brug (in de verte):

IMG_1109

Wisten jullie dat er heel lang een grote witte vlek op deze Smeebrug heeft gelegen? Dat was omdat mijn opa daar een pot verf heeft laten vallen.

Ik arriveerde net op tijd bij Burgerzaken om nog zonder afspraak naar binnen te mogen.

IMG_1111

Ik had nummer D353, dus dat ging wel even duren.

Genoeg tijd om mijn foto’s eens goed te bekijken.

IMG_1112

Het kan ermee door.

Eigenlijk ging het best voortvarend, dus was ik redelijk snel weer thuis. Ik maakte een verslag van mijn trip naar Den Haag, maar moest onwijs lang op het uploaden van de foto’s wachten…

IMG_1113

…dus ging ik eerst maar wat orde op zaken stellen in de tuin.

IMG_1114

We hebben rupsen!

IMG_1115

Ik denk dat mijn telefoontotoestel ze net zo griezelig vindt als ik, want ik kreeg de rups niet scherper dan dit.

Er waren er nog meer:

IMG_1118

IMG_1116

Ik maakte mijn verslag af en ging Tom ophalen in Hilversum, want zo ben ik.

IMG_1119

Eenmaal thuis lag er nog allerlei nakijkwerk op me te wachten, maar om onduidelijke redenen ging ik toch liever voetbal kijken.

IMG_1120

 

#Plog 2

Ik had me voorgenomen om, als ik weer eens vakantie had, nogmaals een plog bij te houden. Vandaag Gisteren was het zo ver. En oh jongens, wat een avonturen maakte ik mee. 

Ik begon de dag niet al te vroeg en niet al te actief met het doornemen van de belangrijkste sociale media. En Woolie hielp me daarbij.

IMG_0534

Ik ontbeet met een heel oud chocoladebroodje uit België. We zijn zondag teruggekomen uit België…

IMG_0535

Dat in aanmerking genomen, smaakte het nog best prima.

Ik las de krant, procrastineerde nog wat in de marge en besloot toen toch maar aan het werk te gaan. Ik moest allerlei geheime dingen doen voor mijn werk. En oefenexamens nakijken, vandaar die examenbundels.

IMG_0536

IMG_0538

Het was zo geheim, dat ik het zelfs weer moest verbranden.

Ik begon ook aan het nakijken van een oefenexamen van Stijn, mijn neefje. Ik heb twee neven die dit jaar eindexamen doen en die dus in theorie mijn leerlingen hadden kunnen zijn. Ik vind dat grappig.

IMG_0539

Dat nakijken was ik wel even zat, dus ik bekommerde me om de was. Die hing al even op zolder.

IMG_0540

Hier niet meer:

IMG_0541

Zodat er ruimte was voor nieuwe was…

IMG_0543

Ik zie toch al dat ik waanzinnige avonturen zou beleven! Tijd voor lunch.
Ik kon niet kiezen tussen een tosti of brood met gebakken ei. Dus maakte ik gebakken ei met kaas.

IMG_0544

Lekker gezond joh! Maar ik at het op in de frisse buitenlucht, dat dan weer wel.

IMG_0545

Woolie kwam ook weer even kijken:

IMG_0546

Ik vond het veel te lekker weer om naar binnen te gaan, dus ik verzon nog wat klussen in de tuin. Zo verwijderde ik mos en onkruid:

IMG_0547

En begon ik aan het schoonmaken van de tuinmeubels.

IMG_0549

Voor

IMG_0550

Na

Ik was best lekker bezig, kijk maar hoe trots ik ben:

IMG_0554

En de tuin ziet er ook mooi uit:

IMG_0548

Hierna moest ik toch echt gewoon weer naar binnen, want het oefenexamen van Stijn was nog niet klaar.

IMG_0556

Goed bezig, Stijn!

En ik moest ook weer iets aan mijn Zweedse woordjes gaan doen. ’s Avonds zou deel 2 van de cursus beginnen en na een week of drie zonder les was mijn kennis weer bijzonder ver weggezakt.

image

Schitterende woordenlijsten, ik voerde ze in op wrts.nl. Wat een prachtprogramma is dat! Waarom was dat er nog niet toen ik op de middelbare school zat?! Nou, omdat er toen sowieso nog geen internet was. Oh, oké.

Ik moest haasten, want ik was bijna te laat, dus van de fietstocht naar Babel heb ik geen foto’s, hoewel die wel in de planning zaten.

Ik maakte in de pauze wel een foto van mijn boek:

image

Zie je dat? Al best een substantiële tekst hè? Het ging over Alfred Nobel.

Naar buiten lopend praatte ik met Lucinda (de juf, tevens oud-studiegenote) over foto’s en bloggen en ploggen en gelukkig herinnerde ze mij eraan dat ik nog even een foto moest maken van het gebouw.

Kijk, hier heb ik les:

image

Mooi hè?

En speciaal voor Lucinda maakte ik ook nog een fietsfoto:

image

Eenmaal thuis stond dit bord eten op me te wachten:

image

Sajoerboontjes met nog een heleboel andere groente, lekker!

En hierna was ik wel een beetje klaar met deze dag en hing ik alleen nog maar onderuitgezakt op de bank, kijkend naar een oude aflevering van Factcheckers en een nog oudere aflevering van Harry Potter met deze enge man erin.

Bloesem in Utrecht

Ik houd heel erg van de visuele aspecten van bloesem. Ik kan zelfs een soort gelukkig worden van het kijken naar bloesem. Dat de uitwerking op mijn fysieke gesteldheid iets minder positief is (hoorde ik mezelf daar niezen?), neem ik op de koop toe. Eigenlijk had ik dit weekend dus wel aan de bloesemtocht mee willen doen, ware het niet dat ik niet van mensenmenigtes houd én ik vorige week al in Beesd was.

Dan maar een bloesemtocht door eigen stad! We bleken een wandeltocht op voorraad te hebben die ons langs allerlei onontdekte krochten van Utrecht bracht, zoals een deel van de singels waar ik normaal nooit kom en Park Bloeyendael. Keitof!

De bloesempracht begon al op 100 meter van ons huis en hield voorlopig niet op, kijk maar:

image

image

(Oké, strikt genomen is dit natuurlijk geen bloesem, maar ik werd er evengoed vrolijk van).

image

image

image

(En nee, dit is ook geen bloesem, maar je zou er maar mogen wonen…)

image

image

image

image

En dit dit is wederom geen bloesem, maar ik vond het zo’n leuk bloemetje en ik wil graag weten hoe het heet. Anyone?

image

image

image

image

Al wandelend stuitten we ineens op een kermis en een internationale markt in het Griftpark. De volgende foto’s hebben dan ook even een ander thema:

image

Italiaanse maskers.

image

Italiaanse kaas.

image

Italiaans gebak – hierna was ik ineens twintig euro armer.

image

En om te bewijzen dat de markt daadwerkelijk internationaal en niet alleen Italiaans was, fotografeerde ik ook Finse truien.

image

Hé buurman! Waar kom jij ineens vandaan? Uit de grijpautomaat van de kermis natuurlijk.

image

Zo, nog gauw één foto in het thema.

 

Douwe

Mijn middelbareschooltijd vond ik niet per se heel erg leuk. Ik vond het vooral heel erg lastig om niet al te zeer uit de toon te vallen bij mijn mede-gymnasiasten, om de sociale en culturele mores een beetje bij te houden en überhaupt ieder jaar weer over te gaan. Lange tijd heb ik bij voorkeur zo min mogelijk aan het Christelijk Gymnasium in Utrecht teruggedacht.

Tegenwoordig ben ik van mening dat ik op ongeveer de allertofste school van Nederland heb gezeten. En dat ik niet per se ‘de mooiste tijd van mijn leven’ heb beleefd, maar toch in ieder geval ‘best een leuke tijd’. Even terzijde: in ons examenjaarboek schreef een van mijn klasgenootjes dat het ‘de mooiste tijd van haar leven’ was geweest – in mijn ogen betekent dat dat je leven maar beter voorbij kan zijn op dat moment, maar wellicht is dat een wat al te letterlijke interpretatie van deze verder nogal onnozele uitspraak.

Hoe dan ook, in de loop der jaren veranderde mijn kijk op mijn schooltijd dus best wel. Dit gebeurde niet zomaar, daar waren wat stapjes voor nodig. Zo was er een memorabel afscheidsoptreden van enkele pensionerende docenten waar ik in een vlaag van spontaniteit besloot naartoe te gaan. En waar bleek dat ik mezelf gelukkig mocht prijzen omdat ik les had gehad van een aantal zeer intelligente, bevlogen en creatieve docenten. Enkele jaren later was er een reünie waar ik me ineens thuis voelde tussen de mensen met wie ik jarenlang naar school was gefietst, mijn boterhammetjes mee had gegeten en mee had gepoold in de tussenuren. Langzaam ontstond het besef dat ik wel degelijk deel uitgemaakt had van de gemeenschap die het CGU vormde, dat ik heus wel gezien was door de docenten aldaar en dat mijn jaargenoten me echt niet allemaal die gekke outcast vonden die ik wel in mezelf zag. Wee mijn onzekere puberbrein van weleer!

Een van die docenten waar ik hierboven al even over sprak, was Douwe Werkman. Docent godsdienst in de onderbouw en docent maatschappijleer in de bovenbouw. Het vak bleef overigens nagenoeg hetzelfde, maar voor de inspectie was het nodig dat school beide vakken op het curriculum had staan, legde Douwe ooit eens uit. We gingen met Douwe naar Amsterdam, in de tweede klas naar het Anne Frankhuis, in de vierde naar de Hare Krishna’s. En als we niet met de bus mee terug naar Utrecht wilden, mochten we ook wel zelf met de trein naar huis – kom daar nog maar eens om!

Aan einde van de vierde gingen we, ook met Douwe, op turbotrip naar Parijs: ’s ochtends in alle vroegte in de bus, op ramkoers door het Louvre opdat we in ieder geval alle hoogtepunten zouden zien, met de metro langs alle andere hoogtepunten en als je liever zelf door Parijs struinde, was dat ook prima. Als je maar op tijd terug was voor de bus, die dezelfde dag weer terugreed. Bijna was onze trip trouwens niet doorgegaan, omdat het jaar voor ons enkele jongens met hun stonede hoofd bij de verkeerde Notre Dame hadden staan wachten en uiteindelijk door hun ouders in Parijs opgehaald moesten worden. De schoolleiding vond dit niet heel amusant, maar Douwe wist hen te overtuigen van de educatieve meerwaarde van deze reis en als wij allemaal beloofden dat we niet bij de verkeerde Notre Dame zouden eindigen, dan mochten ook wij gewoon weer gaan.

In de lessen van Douwe trokken de vreemdste paradijsvogels aan ons voorbij: sekteleden, Heilsoldaten, ex-drugsverslaafden en vertegenwoordigers van de JOVD. Aan het begin van het jaar maakte je een keer een SO’tje, daar haalde je een 7 of een 8 voor (en als je een keer een kerkdienst van dominee Douwe bijwoonde, kreeg je een 9) en dat cijfer bleef de rest van het jaar staan.

Vandaag was ik bij de afscheidsdienst van Douwe. Douwe is, 70 jaar oud en dus eigenlijk nog te jong, deze week overleden. De dienst was in zijn ‘eigen’ Klaaskerk, waar hij enkele jaren geleden met zijn collega’s afscheid nam van school. De school waar hij jarenlang werkte, maar waar hij ook ooit als leerling vanaf getrapt werd omdat hij met zijn schoolband ‘Apache’ van The Shadows wilde spelen, wat volgens de toenmalige schoolleiding echt niet door de beugel kon. Dat nummer speelde hij overigens op dat bewuste afscheid alsnog.

Ik ben blij dat ik bij dit afscheid aanwezig kon zijn. Ik vrees dat er de komende jaren nog meer van deze momenten gaan volgen, want veel van de aanwezige oud-docenten zagen er inmiddels redelijk oud en broos uit. En nee, ik ga heus niet naar alle afscheidsbijeenkomsten, maar wel van hen die voor mij nog steeds een ijkpunt vormen voor de docent die ik zelf wil zijn. Douwe was zo’n ijkpunt en Fanny, Joop, Adriaan, Piter, Sipko, Ed en Ellen, ik hoop van harte dat jullie nog heel lang zullen leven, maar als het tijd is om van jullie afscheid te nemen, zal ik erbij zijn.

image

Ik probeer een #plog

Omdat ik vandaag nog vakantie en dus een beetje meer tijd heb, leek me dit een goed moment om een keer te ploggen. Te beginnen bij het ontbijt:

image

Dit was gisteren en vandaag ontbeet ik weer volgens dit beproefde recept.

image

Als je goed kijkt, zie je dat ik mijn pyjama nog aan heb. Het was ook best vroeg, voor in een vakantie.

Tijdens het ontbijt las ik de krant, Twitter, Facebook en nog zo wat dingen. Ik had niet zo veel zin om iets te gaan doen.

image

Deze foto’s zag ik best lang geleden al online langskomen, maar het blijven mooie foto’s natuurlijk. En Ramsey Nasr was er ook:

image

Ondertussen keek ik ook met een schuin oog naar de Olympische Spelen.

image

De curling-collectie, binnenkort ook in jouw H&M-filiaal!

Ik moest eigenlijk de stad in, maar het regende steeds zo hard, dus besloot ik mijn gisteren gestarte project maar te voltooien: het op- en uitruimen van mijn kledingkast.

image

Ik kwam daarbij ook dit soort relikwieën tegen:

image

Andere kleding gooide ik wél weg.

Dat wilde ik netjes in een textielbak doen, die volgens de site van de gemeente Utrecht hier zou moeten zijn:

image

Dat bleek niet het geval, dus heb ik alles maar heel onduurzaam in de vuilnisbak gegooid.

Inmiddels kon mijn bezoek aan de stad echt niet veel langer wachten, dus besloot ik toch maar op de fiets te stappen.

image

Ik had er echt zin in.

Overigens duurde het zo lang voordat ik deze foto genomen had, dat het intussen gestopt was met regenen. May the plog be with you!

image

En de dom ook natuurlijk!

Hier moest ik zijn:

image

Nee, niet bij de Vans Store, maar bij Pearle. Ik kreeg nieuwe glazen in mijn bril, want die had ik onherstelbaar beschadigd toen ik deze schoon wilde maken en er een metalen dingetje tussen mijn bril en trui belandde.

Ik moest ongeveer drie kwartier wachten, dus ik deed een rondje stad. Als de volgende foto’s wat vaag zijn, dan is dat omdat ik mijn bril niet op had.

Ik zag een koe in mijn koffie:

image

Maar dat is misschien de bedoeling bij Yoghurt Barn.

Zelfs zonder bril zag ik dat hier iets mis ging:

image

Ik ging even langs bij de Bijenkorf, om te kijken naar Nespresso-cupjes. Wij hebben sinds Zeeland ook een Nespresso-apparaat, dus nu probeer ik grip te krijgen op de cultus die eromheen hangt.

image

Ik vond het vooral een speeltuin voor grote mensen…

Gauw naar buiten, oversteken en door!

image

image

Hoi Nijn! – “Hoi hoi!” zei Nijn.

Ik liep even naar het restaurant waar ik voor ’s avonds wilde reserveren. Ik vergat daar een foto te maken, maar zag onderweg wel dit (andere) restaurant:

image

Het was me nog nooit eerder opgevallen en ik moest hardop grinniken om de naam.

Ik vergat gelukkig niet om ook nog mijn bril op te halen.

Thuis was het lente:

image

En lag er ook een stapel nakijkwerk te wachten:

image

Maar ik had toch vakantie? Eh…

Ik maakte ter afwisseling ook een mooie woordenlijst voor mijn cursus Zweeds aan. In drie lessen bleken we al heel veel woorden behandeld te hebben:

image

Toen kwam Tom thuis en was het alweer tijd om terug te keren naar de stad. Via dezelfde route als vanmiddag, maar dan te voet.

image

We aten bij Se7en en dat was heel lekker:

image

(We moesten even wachten aan de bar.)

image

image

image

En toen was het tijd om weer naar huis te wandelen.

image

Hallo Weerdsingel!

image

Tom vroeg zich af of dit net zoiets was als het Stockholmsyndroom, en onze conclusie was dat je je waarschijnlijk gaat identificeren met het meubilair als je er te lang zit.

Zo, en nu is het mooi geweest. Tot de volgende keer allemaal!